Terug op Beijingse bodem!

Sorry dat het zo lang duurde….

MAAAAARRRRRR daar zijn we weer met weer een nieuwe update van Luxe China-verblijf!! (snapte de woord-grap?) In Beijing om precies te zijn. En Beijing is de place to be als het gaat om de paardensport, met name de springsport. Ik zette mijn voet op Beijingse bodem op de 9e van oktober en ik blijf tot de 26e. Best een tijdje dus.

Deze week zijn er twee dingen die zich voor het eerst in m’n leven hebben voorgedaan: het eerste voorval is het heuglijke feit dat ik m’n stropdas in één keer goed geknoopt heb. Daar was is dus héél blij mee. Maar dat is nou niet echt het vermelden waard. In tegenstelling tot…

het tweede voorval is dat ik voor het eerst in m’n leven iemand op z’n bek geslagen heb. JAAA; Luc heeft ook een agressieve kant! Wie had dat gedacht?!
Het komt erop neer dat er een zatte Chinees wat mensen die met ons mee waren aan het lastig vallen was. Hij begon allemaal aan me trekken en moeilijk te doen. Toen ik liet merken dat ie toch maar beter weg kon gaan deed ie dat ook. Maar rond een uur of 05:00 namen we met z’n alle een taxi naar huis. Net voordat ik de auto in ging, sloeg ie me (een soort van) op m’n wang. En jaaah; dát hoeft nou ook weer niet. Dus dè Chineeske had die dag erna denk ik wel een blauw spleetoogje. Zie ie helemaal nix mir. Moet je trouwens wel mee oppassen hier, want die politie zet je zo vast.

Als het gaat om mijn onderzoek dan schiet het hier enorm op. Ik heb al veel stallen bezocht en word meer en meer een insider in de Chinese paardenwereld. Onder andere heb ik een interview gehad met het veterinair hoofd van het Ministerie van Landbouw en Voedselkwaliteit. Dat heeft voor veel opheldering gezorgd. Althans, aan mijn kant natuurlijk.
Ook heb ik een Counselors Meeting bijgewoond waarbij alle veterinair specialisten uit alle EU-landen aanwezig waren. Dat was op zich niet zo boeiend, ware het niet dat er op het einde een Chinese oud-paardenarts een presentatie gaf. Die was wel erg interessant. Heb nu meer cijfers van de paardensector hier.

Het werken op de Nederlandsche Ambassade bevalt erg goed. Het is een mooi gebouw in een heuse Ambassade-wijk. Het stikt hier werkelijk van de ambtenaren, maar de meesten zijn in het echt best oké. Al kunnen sommige zo bekakt doen, waar halen ze toch al die hete aardappels vandaan? Ik heb leuke collega’s en met eentje ga ik vanavond stijldansen! Kijken of m’n gewrichten het nog allemaal doen.

Gruwelijk zat worden op een doordeweekse dag is hier vrijwel onontkoombaar. Ik was uitgenodigd door twee Nederlandse paardenhandelaren om mee te gaan eten met een Chinese klant van hen. Die Chinees wil naar Nederland komen om paarden te gaan bekijken, die twee Dutch guys regelen dat dan allemaal. Maar om de relatie te bezegelen wordt er Baijiu gedronken. En Baijiu is een sterk goedje waar zomaar 60% alcohol in ronddobbert… En drinken moet, want anders is dat onbeleefd. Met de ochtendurine van de volgende dag kun je makkelijk menig WC-pot van het glazuur ontdoen.

Er is schijnbaar veel animo voor het werk wat ik hier doe, en dat is natuurlijk leuk. Kijk maar voor de gein eens op de volgende links:

http://punt.avans.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=10901&Itemid=2
http://www.bokt.nl/forums/viewtopic.php?f=12&t=1182364

Verder komt er deze maand nog een aankondiging van een diepte-interview in ‘In De Strengen’ (vakblad wat door het KWPN wordt uitgegeven). Dat interview zal dan in februari volgen. Tot die tijd moet ik het een primeur houden voor het KWPN en mag ik geen andere interviews afleggen.

Dat was het voor nu! Ik laat snel weer iets van me horen! Want er gebeurt ontzettend veel hier en ik wil het zelf ook niet vergeten. Dus opschrijven is een ideale manier om het later (als ik groot ben) nog eens terug te lezen.

Laat weten hoe het met je gaat! Heel veel groeten van mij!

Luc