Het einde nadert...!

Daar is ie dan! Het eerste reisverslag van 2010!

Ik hoop dat oud en nieuw bij jullie ook heel leuk was? Wij hebben ons hier in ieder geval goed vermaakt en voor het eerst in m’n leven naar beneden gekeken om het vuurwerk te zien. Maar hier kwamen we tot de conclusie dat dat in Nederland ook gewoon kan. Het is een kwestie van een spiegel pakken, deze op de grond leggen en vervolgens vuurwerk afsteken en naar beneden kijken: makkelijk zat.

We naderen het einde van het China avontuur. Britt en ik vliegen terug op 22 januari maar nemen het er tot die tijd nog even van, vanzelfsprekend. Want hoe langer we hier zijn, hoe gevaarlijker heb natuurlijk wordt dat we ons hier ook thuis gaan voelen. Maar zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens dus ik ben ook weer erg blij dat ik straks weer lekker in het besneeuwde Nederland terug ben. Er staat veel werk voor me te wachten als ik thuis ben met de hengstenkeuringen voor de deur. Dat betekent veel hengsten die zadelmak gemaakt moeten worden, en laat ik dat nou nét kunnen. Ook heeft het KWPN me gevraagd de buitenlandse gasten te ontvangen tijdens de paardenveilingen; graag!

Gisteren zijn we voor de een na laatste keer naar de fabric-market geweest; hoewel je er mooie dingen kan laten maken waar ze vervolgens niet de hele inhoud van je portemonnee voor eisen is het toch ook wel vermoeiend… Echt wazig dat het hun werk is maar dat je ze iedere keer weer moet uitleggen wat er niet goed is. Maar als het eenmaal af is! Dus ik zit goed in de kostuums tegenwoordig en ga dan ook niet bij de pakken neerzitten. :p

Wat erg lachen was afgelopen week was de door onze vrienden Martin en Shu Xian georganiseerde ‘Proud-To-Be-Vout-Party’ waarbij je je moest kleden zoals de gemiddelde persoon die kleurenblind is en z’n garderobe uit de Humanitas bak vist. Gek genoeg konden wij het gewoon uit onze eigen klerenkast trekken en hoefden we niets geks te kopen. Was een top feessie! (De foto’s kun je zien in het fotoalbummeetje)

Afgelopen halve maand stond voor mij in het teken van het rapport en de kleine paarden-handelsmissie. En die ging goed! Een aantal hoge piefen uit Nederland-Paardenland waren naar China gevlogen om een project door te spreken. Ook heb ik ze nog een aantal stallen laten zien zodat ze een beter beeld kunnen vormen van de stand van zaken hier. Een paar intensieve maar succesvolle dagen.

Britt heeft wat minder noeste arbeid kunnen leveren vanwege haar kwakkelende gezondheid. Want owh owh owh wat kwakkelde die, van hot naar haar en weer terug. Kwakkel, kwakkel en nog eens kwakkel. Maar nu gaat het beter en gaat ze vandaag weer aan de slag om Chinese studentjes in wording te testen op hun mondelinge vaardigheden met de Engelse taal. Deze week is de laatste week want daarna hebben de koters vakantie en daarmee is er geen werk meer voor ons aller Britt. Ben ik alleen maar blij meer want dan kunnen we nog meer genieten van onze laatste weken hier samen.

En dan gaan we ons nu een beetje voorbereiden op de grote reis terug. Omdat we natuurlijk veel te veel zooi hebben gekocht hier moeten we een extra doos naar Nederland laten vliegen, maar dat is heel goed te doen tegenwoordig. We zie jullie snel weer! Heb zin weer bij te buurten, toch wel wat gemist de laatste tijd. Volgende week een laatste weblog en dan eindelijk weer real-life!

Groeten Britt & Luc

PS: gelukkig heb ik iemand kunnen vinden (een advocatenkantoor) die ons appartement overneemt. Zodoende hoef ik mn huisbaas niet te belazeren, pfiew! Iedereen blij, en zo zien we iedereen graag niewaar?!